De hel die ik liefde noemde is een autobiografische roman over hoe destructief de kracht van liefde kan zijn, over een bestaan in de hel en het vinden van de kracht om eruit te komen. Een relatie die begon met hete passie en tederheid, veranderde in controle, misbruik en jarenlange geestelijke mishandeling. Ik, die alles had - een goede baan, twee geweldige kinderen en veel vrienden, werd naar beneden gedrukt en verloor mijn innerlijke kompas. Naar buiten toe leken we een gelukkig stel, een onafhankelijke vrouw en een tedere man. Samen bouwden we een stevige muur tegen de buitenwereld en zelfs mijn naasten hadden geen idee wat er zich achter de façade afspeelde. Dit is mijn eigen verhaal over het leven met een man die me stukje bij beetje afbrak, over de hel die ik liefde noemde - Lena Bivner, Zweden. "De hel die ik liefde noemde is moedig en persoonlijk geschreven. Het onderwerp is zeer belangrijk en het boek is een goed leesbaar waargebeurd verhaal, en bewijst dat bijna iedereen erdoor getroffen kan worden. Het boek eindigt met informatie over geestelijke mishandeling en de auteur hoopt dat het boek zal dienen als een eye-opener en nuttig zal zijn voor iemand die in een echt slechte relatie zit en slachtoffer is van geestelijke mishandeling." Litteraturmagazinet Bron: Flaptekst, uitgeversinformatie